Nerede kalmıştım?

Geçen gün oturup biraz düşündüm, bundan 10 - 15 yıl önceki ben ile şimdiki ben arasında ne fark var diye. Ortaya çıkan sonuç artık daha az şey yaptığım, kendime daha az uğraşı edindiğimdi. Tek kelimeyle ifade etmem gerekirse; yavaşlamıştım! İşte bu yüzden…

İşte bu yüzden, geçmişte daha keyifli yaşadığım bana dönebilmek için bir dizi plan yapmaya karar verdim. Eskiden iş çıkışlarında İstanbul Boğazı’nın her gün farklı bir mekan olma şartıyla herhangi bir yerinde kendime kafe bulur, saatlerce oturur, hayata katma değerli neler sunabilirim diye düşünür ve yanımdan hiç ayırmadığım not defterlerine madde madde şunlar şunlar yapılabilir diye listeler, bir anlamda kendimi şarj ederdim. Özellikle son iki üç yıldır, hatta düzelteyim askerden geldiğim 2006 Nisan’ından bu yana bu katma değerli gezintilere yeterince çıkmadığımı farkettim. Ara ara küçük adımlarım, girişimlerim oldu elbette. Ama hayatı salt evle iş arasında gidilen çizgi ve bu çizginin iki noktasındaki rutinler olarak algılamayı sevmediğim için eski hızlı yaşamıma geri dönmeye karar verdim.

Oturduğum semt nedeniyle eskisi gibi boğazı turlama imkanı bulamayacağımın farkındayım. Ama elimde yeni projelerle ilgili bazılarına sadece isim vermekle yetinmiş, bazılarınıysa hayata geçirmiş ama yarıda bırakmıştım.  Şimdi bunlara tekrar göz atmaya ve sırayla hepsini başlatmaya karar verdim. Bunları bulmak çok zor olmadı çünkü neredeyse bilgisayar kullanmaya başladığım yıllardan beri Proceler adını verdiğim bir klasör sabit diskimin bir köşesinde durur. Şimdi, rutine dair harcadığım zamanlardan geri kalanlarda bu proceleri hayata geçirmek için uğraşacağım.

Henüz bir sıralama ve bu çalışmaların süreci ve bitiş tarihlerini planlamış değilim. Önce bu yazıyı yazmak istedim, çünkü eskilerin dediği gibi ‘başlamak bitirmenin yarısıdır’. Bekle beni dünya, sana katma değer sunmak için içimde tarif edemediğim büyüklükte bir enerji var

Kusura bakmayın, bu konuya benzer bir şey yazmamışım bugüne kadar.